Adriana Mast Albert Jan Rouwkema Alette de Groot Allie van Altena Alvani Haverman Anjo van Apeldoorn Anne-Will Lufting Annemarie van Buuren Anniek Mol Arjo Passchier Armand Dupuy Baukje de Loos Bennie Timmer Bernadett Heintz Coren Geus Dettha Erasmus Ellis Op ’t Landt Emma Smids Emmie Muller Esther van Dijk & John Kok Eva Verhey Frieda de Witte Geesiena van der Zeep

Gerard Hospers Gonne Corstens Grieteke Roosma Guus Slauerhoff Hannet Weenink Hinnie Steenbruggen Hanna Zombori Hans van Asch Hieke Veenstra Hiwe Groenewolt Ida Braxhoofden Ineke van Adrichem Inez Platzer Jan Bodde Jilt Groenendal Joanna Paszkiewicz Kiki Kruisdijk Koos Lina Lia van den Biggelaar Mijke Demmer-Hofman Manja Rijzinga Margherita Pianarosa Maria  de Werker

Marieke Opgelder Mariëlle Gebben Marijke Schutte Mark van Hattem Nadeschda Broere Otto Krol Peter Boersma Roos Nelissen Ria Klijnsma Ria Penthum Riekje Miog Rieneke Gollnau Ruben Jager Rueben Millenaar San van Thiel Sylvia Strijk Tetdy Stol Tibor Hortobagyi Tineke Demmer Theo van Egeraat Vivian Ammerlaan

Koos Lina

Frieda de Witte

Gonne Corstens

Theo van Egeraat

Otto Krol

Mijke Demmer

Grieteke Roosma

Hinnie Steenbruggen

Inez Platzer

Mark van Hattem

Albert Jan Rouwkema

Ezio D’Agostino

NEOs (2017-2018)

De geschiedenis leert ons dat wanneer het kapitalisme wordt bedreigd door economische crises, grootschalige kolonisatie- en onteigeningsprocessen in gang worden gezet. Ook nu lanceren multinationals een nieuwe cyclus van toe-eigening van natuur, dit keer op een ongekende historische en geografische schaal.

In 2016 onthulde Luxemburg, uit angst voor een nieuwe financiële crisis, plannen voor de exploitatie van mijnbouwbronnen op asteroïden en objecten in de buurt van de aarde (NEO’s). Ondersteund door geavanceerde technologiebedrijven en grote investeringsbanken uit de hele wereld, beoogt het SpaceResources-programma een juridisch kader te scheppen voor de winning van minerale hulpbronnen buiten de atmosfeer van de aarde, die op dit moment nog beschermd wordt door een internationaal verdrag uit 1967. Luxemburg wil zo het belangrijkste onderzoeks- en constructiecentrum worden voor toekomstige commerciële ruimtevrachtvliegtuigen en uitgroeien tot ‘veilige haven’, waar in de ruimte gewonnen grondstoffen kunnen worden geregistreerd en verhandeld. De eerste missie is gepland in 2020.

In handen van private bedrijven zal het programma een van de meest lucratieve ondernemingen van de tweede helft van deze eeuw worden. In de nabije toekomst zullen alleen landen die toegang hebben tot de ruimte deze minerale hulpbronnen kunnen controleren. Gebaseerd op overblijfselen, puin en herinneringen, construeert ‘NEOs’ een visuele en politieke hypothese over de mogelijke gevolgen van deze nieuwe cyclus van onttrekking.

Lees hier de tekst die Emmie Muller schreef over STOF.

---

Anne Gré Koolbergen

‘Wat is vrouwelijkheid en waar ligt kracht en kwetsbaarheid bij vrouwen in deze tijd? Welke uiterlijke kenmerken maken een mens tot vrouw en wanneer zien we deze als schoonheid? Als illustrator, maar ook kunstenaar onderzoek ik deze thema’s vanuit mijn eigen perspectief.’

>

---

Jeroen Mameli 

‘Ik ben in mijn illustraties op zoek naar een samenspel van heldere kleuren en strakke lijnen. Vaak zijn de illustraties verhalend, mysterieus en fantasierijk. In deze serie illustraties geef ik mijn visie op de Ouroboros weer. Door het gebruik van abstracte vormen en primaire kleuren weet ik daar mijn eigen hedendaagse draai aan te geven.’

>

---

Evelien Cambré

‘In mijn atelier worden alle hondjes aangelijnd met passer of pen tool. Ik doe in mijn illustraties immers onderzoek naar de elektriciteit tussen de geometrische vector en tekenen vanuit de losse pols, vaak met een feministische knipoog.’

>

---

Roos Vink

‘In mijn werk onderzoek ik de binnenwereld van de mens en de manier waarop de mens zich verhoudt tot zijn omgeving en het leven. Dit probeer ik te vangen in symbolische en surrealistische beelden waarin ik graag de grens opzoek tussen figuratief en abstract. Hierin spelen geabstraheerde vrouwenfiguren een grote rol.’

>

---

Sophie Spendel

‘Krassen, kijken, zien en tekenen. Door middel van deze methode creëer ik op een intuïtieve manier de meest bijzondere werelden. Ik weet van tevoren nooit wat er precies uit gaat komen, maar alles vindt zijn plek.’

>

---

Realiteit of fictie, de foto’s van Sander van der Bij geven enkel een associatie. Vanuit maquettes creëert hij een droomwereld die niet aan een locatie is gebonden. Vanaf welk punt kun je niet meer spreken van een landschap?

Petra Katanic (Servië) studeerde in 2018 cum laude af aan de Fotoacademie Amsterdam. In 2017 selecteerde GUP haar als New Dutch Photography Talent. Dit jaar werd ze genomineerd voor de Dutch Photographers SO Award.

Emmie Muller interviewde Petra Katanic over haar expositie in Galerie Noord. De tekst die ze naar aanleiding daarvan schreef is hier te lezen.

Over de expositie door Emmie Muller

De ruimte waarin Turi Braaksma exposeert is mede bepalend voor de kijkervaring van haar tekenwerk. Door rekening te houden met de specifieke eigenschappen van de locatie is elke tentoonstelling verschillend. In Galerie Noord bestaat de ruimtelijke opstelling uit achttien tekeningen en een lichtplan.

De tekeningen van Turi Braaksma zijn het verlengstuk van haar persoonlijkheid en leven. Een overkoepelend thema en verhaal ontbreken en het werk vraagt niet om verklaard of geduid te worden. Achter de artistieke prestatie valt niets meer te zoeken dan de autonomie van het werk en haar maker. Elke tekening staat op zichzelf en spreekt voor zich.

Dit wil niet zeggen dat Braaksma geen uitgesproken voorkeuren heeft. De keuze van haar onderwerpen is gebaseerd op aantrekkelijkheid, individuele smaak en bestaan uit vormen die haar opvallen en aanspreken. De achterliggende reden daarvan laat zij bewust in het midden. Deze directe en spontane manier van verkenning sluit aan bij het materiaal van haar keuze, houtskool.

Turi Braaksma voelt zich aangetrokken door de beeld- en vormtaal van artefacten uit oude culturen. Naast maskers met decoratieve elementen komen gezichten, mensfiguren, maar ook fossielen veelvuldig terug in haar tekeningen. Haar mensfiguren zijn vaak op associatieve wijze samengesteld uit twee of meerdere personages. Hiermee zorgt Braaksma voor een derde dimensie, omdat de uiteenlopende figuren als exponenten van verschillende werelden elkaar op een dieper niveau toch weten aan te vullen.

Turi Braaksma is een begaafd tekenaar en is technisch goed onderlegd. Zij bedient zich van verschillende tekenstijlen en weet alles uit een pijpje houtskool te halen. Haar tekenstijl is rijk aan variatie zonder dat het persoonlijke handschrift, de herkenbare signatuur, daar onder lijdt. Niet alleen per beeld wisselt zij van stijl, maar ook in een en dezelfde tekening vinden meerdere stijlkenmerken hun weg. Realisme en  expressie, gestileerde figuratie en abstractie, snelle uithalen en detaillering, het komt allemaal voorbij.

Het werk komt op de grond van haar atelier tot stand. Dat moet wel aangezien de vorm van de drager, bestaande uit losse stukken papier, gelijk opgaat met het tekenen van de afbeelding. Het gebruikte papier kan verschillend zijn van soort en kleur en worden met stukjes tape aan elkaar geplakt. Braaksma geeft de voorkeur aan wit papier dat iets gelig is van toon zodat de zwarte houtskooltekening prettig en rustig blijft om naar te kijken. De tape, waar overheen getekend wordt, blijft zichtbaar en is als beeldmiddel mede bepalend voor de compositie. Zo speelt ook de structuur van het papier een belangrijke rol. Met behulp van frottage blijft deze als reliëf goed zichtbaar. Niet zelden ontstaat een tekening zonder een duidelijk beeld voor ogen te hebben. Tijdens het maakproces gaat Turi Braaksma een dialoog aan met het materiaal en laat zich graag verrassen. Daarbij zet zij haar intuïtieve vermogen hoog in, zodat het werk onder haar handen spontaan en ongehinderd kan ontstaan.

Achterin de galerie, aan de linkerkant, hangt een groep van twaalf tekeningen met een zelfde onderwerp en kan als een serie worden opgevat. Middels een vernuftig ophangsysteem, bestaande uit stangen aan blokjes, zijn de tekeningen op verschillende afstanden van de muur geplaatst. Aan het werk wordt een nieuwe tekening toegevoegd wanneer het licht aan gaat. Tegen de achtergrond van de muur verschijnt een schaduwspel die de losse beelden met elkaar verbindt. Met deze ingreep bereikt de tijdelijke presentatie zijn definitieve vorm en wordt de kijkervaring geïntensiveerd.

In de tekeningen van Turi Braaksma hangen materiaalgebruik, beeldtaal en de werkwijze consequent met elkaar samen. Het werk oogt vlot en trefzeker, gelaagd en ongecompliceerd en zonder enige vorm van academische aanpassing is het werk bedoeld als een directe uiting van een individuele expressie. Eigen, gedurfd en eerlijk. Vol passie en liefde voor het vak. Kunst zoals het is.

pan>

Jildau Nijboer

Het waarnemen speelt een centrale rol in de totstandkoming van het werk van Jildau Nijboer. Door open te staan voor het bijzondere in het alledaagse vangt ze beelden om zich heen, die ze vastlegt en al makend verder onderzoekt. Het zijn fragmenten, stille ogenblikken die verwonderen, beelden waarin het kantelpunt tussen abstractie en figuratie wordt opgezocht.

Emmie Muller schreef speciaal voor deze expositie een tekst over het werk van Jildau.

p>

---

Lisanne van der Hoek

In haar werk probeert Lisanne de tweedimensionale eigenschap van de tekening weg te nemen. Door scheuren, snijden en knippen krijgt het papier letterlijk vorm. Het formaat en het loskomen van het vlak zorgen ervoor dat het object ruimte in gaat nemen. Geïnspireerd door desoriëntatie komt het werk tot stand.

Lees hier wat Emmie Muller over het werk van Lisanne schrijft.

p>

---

Nokukhanya Langa

De artistieke praktijk van Nokukhanya gaat op dit moment niet over representatie maar meer over spelen en ideeën vertalen. Haar werk is soms commentaar, soms donkere humor, soms esthetisch en vaak speels. Ze is geïnteresseerd in hoe al deze schijnbaar tegenstrijdige intenties kunnen samenvloeien en als één geheel kunnen bestaan.

Ook over Noku schreef Emmie een tekst.

p>  

---

Rama van der Garde

Met op de rorschachtest geïnspireerde abstracte patronen grijpt Rama terug op onze verbeelding, die informatie nodig heeft om duidelijker te worden. Door dingen los van elkaar te zien mis je informatie, maar als je ze combineert als een figuurlijke puzzel wordt de rest duidelijk.

Lees hier meer over het werk van Rama in AANWAS V.

p>

---

Rueben Millenaar

Chalkis is een visueel onderzoek naar het debat over racisme en culturele identiteit. Wat zijn de verschillende opvattingen en invalshoeken? Kun je hierover illustraties maken en hoe beïnvloedt het beeld de vorming van je mening hierin?

Een tekst van Emmie Muller over het werk van Rueben staat hier.

p>

---

Zhixin Liao

Het werk van Zhixin Liao als beeldend kunstenaar gaat vooral over schilderen, beeldhouwen, installatie en video. Hij gelooft dat misleiding en illusie creatieve emoties teweegbrengen. Zijn recente werk onderzoekt thema’s als onderduiken en schuilen, hamsteren en consumeren, macht en recht, aan de hand van diverse culturele bronnen.

Lees hier meer over het werk dat Zhixin tijdens AANWAS V toont. Zhixin exposeerde eerder in Galerie Noord. Dit schreef Emmie Muller toen over zijn werk.

p>

---

Kunstspot interviewde drie van de kunstenaars die deelnemen aan AANWAS V: Nieuwe generatie kunstenaars: “Het is een persoonlijke kwestie of ik verboden ben of welkom”.