Auteur: Galerie Noord

  • Strange Kin

    Strange Kin

    Strange Kin

    Antonio Todorov An Ye Zhi Muzammil Hussain

    2 t/m 27 augustus

    Opening: 2 augustus, 17:00 uur

    Kunstenaars in de galerie (13:00 – 17:00 uur):

    Drie jonge makers verkennen onverwachte vormen van verwantschap. Ze onderzoeken ieder op eigen wijze hoe identiteit, afkomst en lichamelijkheid zich verhouden tot tegenstellingen als verlangen en vervreemding, verlies en verbinding. Deze expositie is onderdeel van AANWAS, onze serie met net afgestudeerden.

    Drie jonge makers verkennen onverwachte vormen van verwantschap. Ze onderzoeken ieder op eigen wijze hoe identiteit, afkomst en lichamelijkheid zich verhouden tot tegenstellingen als verlangen en vervreemding, verlies en verbinding. Deze expositie is onderdeel van AANWAS, onze serie met net afgestudeerden.

    Antonio Todorov onderzoekt in zijn schilderijen hoe populaire schoonheidsidealen — van klassieke pin-ups tot digitale, geseksualiseerde beelden — zijn verbeelding hebben gevormd. Schilderen is voor hem een manier om grip te krijgen op die esthetiek, die hem tegelijk aantrekt en bevraagt. Zijn werk balanceert tussen verlangen en reflectie, tussen verleiding en vervreemding. “Ik zet de pin-upbeelden die me gevormd hebben op een voetstuk, naast Moeder Natuur, de almachtige. Zij heeft mij gemaakt zoals ik ben, en dit verlangen in mij geplant. Het onderdrukken ervan voelt even natuurlijk als het vrijlaten.” Antonio Todorov (Bulgarije/NL) studeerde aan Academie Minerva in Groningen, waar hij in 2024 afstudeerde. Zijn werk was onder meer te zien bij SIGN en Paradigm.

    An Ye Zhi is een in China geboren kunstenaar die opgroeide in Nederland. Geboren tijdens de eenkindpolitiek onderzoekt ze in haar werk wat het betekent om als kind geadopteerd te worden uit een ander land. Ze geeft vorm aan het verlies van haar geboorteland en cultuur, en aan wat daarvoor in de plaats kwam. In haar sculpturen, installaties en werken in mixed media laat ze zien hoe afkomst, identiteit en verbondenheid zich verhouden tot persoonlijke en historische context. Haar werk is intiem, gelaagd en verbeeldt stukjes van een verhaal dat vaak ongezien blijft. Ze studeerde aan Academie Minerva in Groningen en viel op met krachtig en onderzoekend werk, dat onder meer te zien was tijdens Dutch Design Week, Nieuw Dakota en Kunst aan de Vaart.

    Muzammil Hussain maakt schilderijen en tekeningen van mens-dier-hybriden die herkenbaar én vervreemdend zijn: half emoji, half mythisch wezen. Zijn figuren ontstaan uit gedetailleerde schetsen waarin dierlijke vormen worden gecombineerd met menselijke trekken en alledaagse voorwerpen. In vertrouwde scènes vervagen de grenzen tussen speelgoed, popcultuur, digitale beeldtaal en spirituele symboliek. Deze wezens zijn geen stijlkeuze, maar een bewuste poging tot verbinding. Ze overstijgen verschillen in ras, klasse, gender en afkomst, en verbeelden een universele verbondenheid die voorbij woorden reikt. Hussain zoekt naar vreugde in het alledaagse en reflecteert op de invloed van natuur en instinct op menselijk gedrag. Hij stelt vragen over wie we zijn, hoe we samenleven en wie we kunnen worden. In een verdeelde wereld kiest hij voor vreugde als artistieke kracht. Zijn figuren nodigen uit het onbekende in onszelf en in anderen te omarmen. Hussain studeerde aan ArtEZ en behaalde in 2024 zijn master Painting aan het Frank Mohr Institute in Groningen. Zijn werk was o.a. te zien bij This Art Fair, Museum Belvédère en SIGN.

  • Lisette Stuifzand

    Lisette Stuifzand

    Lisette Stuifzand

    STILLS

    28 juni t/m 24 juli Opening: 28 juni om 17:00 uur

    Activiteiten: Lisette aanwezig in de galerie: donderdag 10 juli van 13:00 – 17:00 uur Kijken met Jaap: donderdag 10 juli om 20:00 uur

    /p>

    Lisette Stuifzand (1966, Leiden) studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Sinds haar afstuderen woont en werkt ze in deze stad, waar ze haar atelier heeft in kunstenaarsgebouw ‘Kunstgreep 95’.

    De onderwerpen die haar inspireren, vindt ze onderweg of dicht bij huis. Vaak zijn het alledaagse objecten, ruimtes of constructies – plekken zonder uitgesproken karakter. Wat haar aandacht trekt, is niet het object zelf, maar juist de details: reflecties, schaduwen, onverwachte lichtinval of een ongebruikelijk perspectief. Op zulke momenten ontstaat in haar verbeelding een beeld dat zich losmaakt van de werkelijkheid, alsof ze kijkt naar een still uit een film.

    In haar schilderijen speelt Lisette met lijnen, vlakken en lagen. Ze bouwt haar beelden zorgvuldig op, waarbij reflecties, schaduwen en structuren samenvloeien. Hierdoor vervagen de grenzen tussen binnen en buiten, tussen werkelijkheid en waarneming. Het resultaat is een nieuwe visuele realiteit waarin een ogenschijnlijk onmogelijke constructie tot leven komt. De mens ontbreekt in haar werk, maar zijn aanwezigheid blijft subtiel voelbaar. Dit draagt bij aan de verstilde, vervreemdende sfeer van haar schilderijen.

    Lisette werkt in series, telkens rondom een ander centraal thema. Hiervoor maakt ze ter plekke foto’s en schetsen. In haar atelier werkt ze deze uit tot schilderijen, laag voor laag opgebouwd met acrylverf.

    Bij Galerie Noord is een selectie te zien uit vier van haar series: Trains, Parking, Home en Greenhouse – reeksen waarin het alledaagse vanuit een onverwachte invalshoek wordt belicht.

  • The Collager III

    The Collager III

    The Collager III

    Alida Everts Anja Brunt Dado Queiroz Niels Kalk Pascal Verzijl Peter Boersma San van Thiel Simon Leahy-Clark

    31 mei t/m 26 juni

    Opening: 31 mei, 17:00 uur, door Peter Boersma

    Activiteiten:

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    Pasting the unexpected

    “text-align: left;”>

    Pasting the unexpected

    Alida Everts

    Anja Brunt

    Dado Queiroz

    Niels Kalk

    The Collager III toont het werk van acht collagekunstenaars uit binnen- en buitenland. De expositie is voor de derde keer (klik hier voor editie I en hier voor II) samengesteld door Peter Boersma. Hij koos opnieuw kunstenaars die elk een eigen techniek hanteren en nieuwe verhalen maken door het ­combineren van bestaande beelden. Iedere collage is handwerk. Ook dit jaar verschijnt er een prachtig vormgegeven tijdschrift bij de expositie.

    Alida Everts gebruikt in haar collages de leegte. Haar onbevooroordeelde omgang met de collagetechniek levert fris, zeer persoonlijk werk op.

    Anja Brunt maakt collages en assemblages van ouderwetse kartonnen treinkaartjes, vergeelde foto’s, kapot speelgoed en overgebleven knipsels. Verwondering en humor spatten er vanaf. 

    Dado Queiroz creëert abstracte collages. Een rode draad door zijn composities vormt de wisselwerking tussen rationalistische loodrechtheid en ongepolijste asymmetrie. 

    Niels Kalk knipt en plakt collages op traditionele wijze. Zijn werk is een unieke mix van humor, verstoorde beelden en ontmoetingen tussen verschillende werkelijkheden.

    Pascal Verzijl maakt veelzijdige portretcollages. Dierlijke en architectonische elementen benadrukken de primitieve en instinctieve aspecten van de menselijke natuur. 

    Peter Boersma toont een serie die een combinatie is van collage en décollage. Hij maakt eerst een abstracte collage. Daarvan schuurt of trekt hij lagen om dat wat eronder zit zichtbaar te maken.

    San van Thiel brengt een ode aan de miljoenen verweesde beelden die dagelijks in de papierberg verdwijnen. Haar STIEHL’S zijn dynamische composities in zwarten, grijzen en witten. 

    Simon Leahy-Clark toont microcollages van autowrakken. Deze objecten in verval maakt hij door beelden en texturen van krantenfoto’s te verknippen en opnieuw in elkaar te zetten tot een enkel beeld.

    pan>

    Pascal Verzijl

    Peter Boersma

    San van Thiel

    Simon Leahy-Clark

  • Eveline van Duyl

    Eveline van Duyl

    Eveline van Duyl

    Als ik het nou heel teder zeg

    3 t/m 29 mei

    Opening: 3 mei, 17.00 uur

    Extra activiteiten:

    • Kijken met Jaap: donderdag 15 mei om 20:00 uur
    • Eveline  aanwezig in de galerie: 10 en 24 mei van 13:00 – 17:00 uur

    Wij mensen lijden onder het feit dat we denkende wezens zijn. We worstelen ons door goede en minder goede periodes in ons leven. Het lijkt een wonder dat de meeste mensen zich staande houden. We zijn fragiel, ook al denken we vaak van niet.

    Eveline van Duyl koestert een ambivalente houding ten opzichte van de mens. De mens fascineert haar mateloos en ze kan er tegelijkertijd maar weinig van verdragen. Maar in haar werk gaat het er altijd over. Haar gedachten en gevoelens vinden hun weg in al haar fotografische, ruimtelijke en getekende werk.

    >

    Van Duyl werkte op de Rietveld Academie op het platte vlak. Na haar opleiding viel op dat haar werken altijd  uitsteeksels hadden. Toen een van die werken op de grond viel, begreep ze dat ze ruimtelijk wilde werken. Later kreeg ze een camera en voegde ze ook fotografie toe aan haar werk. Voor haar objecten gebruikte ze een tijd lang van alles. Mensen brachten hondenhaar, tanden en kapotte borden bij haar langs. Op een zeker moment had ze het gevoel dat bezoekers van een tentoonstelling niet voorbij het materiaal kwamen. Het materiële leek in de weg te staan voor de diepere laag van haar werk. 

    Opnieuw toonde het toeval haar de weg. Ze kreeg een set beitels en er werden veel bomen omgehakt in haar tuin. Vanaf die tijd maakt ze meestal beelden van  hout. Soms plakt ze daar een stuk aan of combineert ze het met iets dat per ongeluk is blijven liggen na de rigoureuze schoonmaak. Soms ziet ze in een stam al waar het werk naartoe moet gaan. 

    Realistisch zijn haar werken nooit. Ze zijn wel herkenbaar als mens- of dierfiguur, met een karakter. Het zijn vaak gezichten maar ook mensen ten voeten uit.

    p>

    Van Duyl werd opgeleid aan de Rietveld Academie. Ze exposeert met regelmaat, solo of in groepen en haar werk is in meerdere collecties opgenomen. Ze woont en werkt in Westerwijtwerd.

  • Gabrielle Kroese

    Gabrielle Kroese

    Gabrielle Kroese

    On keeping a notebook

    5 april t/m 1 mei 2025

    Activiteiten:

    • Opening: 5 april, 17:00 uur
    • Kunst Kijken met Jaap: 17 april, 20:00 uur
    • Gabrielle in de galerie: 11 en 20 april, 13:00 – 17:00 uur

    /ul>

    Gabrielle Kroese houdt zich bezig met kleuronderzoek in de directe natuurlijke leefomgeving van een bepaalde plek. In haar zogenaamde colour capsules abstraheert zij dat wat daar vanzelfsprekend aanwezig is. Zij wil het kijken vertragen en daardoor intensiveren. Ze faciliteert een vorm van slow watching, zou je kunnen zeggen. In On keeping a notebook toont Kroese twee projecten. 

    The Sierra de Maria Colour Dictionary is een onderzoek naar de mogelijkheden om een kleurwoordenboek samen te stellen van een specifieke plek: de Sierra de Maria in Andalusië. De 33 colour capsules van dit project bevatten 66 verschillende kleuren uit de directe omgeving van de bergketen. Naast de capsules is er in de expositie beeldmateriaal van het totstandkomingsproces, een speciale soundscape bij 2 van de colour capsules en een nieuw magazine in een beperkte oplage. Dit Magazine #3 is een associatieve weergave van het werkproces dat Kroese doorliep tijdens haar residentie Joya:AiR in het voorjaar van 2024 in het gebied. De colour capsules zijn als print verkrijgbaar. 

    The Summer Garden Series is een serie painted prints van een boeket bloemen uit Kroeses eigen tuin. In de serie werkt ze vanuit het gevoel verbonden te zijn met een traditie die generaties overspant. Door een raster van witte stippen over het beeld te schilderen, verstoort ze of versterkt ze of beschermt ze dit beeld juist. 

    Gabrielle Kroese is opgeleid aan Kunstacademie Minerva en werkte in verschillende residenties, waaronder in IJsland en Japan. Ze exposeerde in verschillende solo- en groepstentoonstellingen en haar werk is opgenomen in collecties van onder andere Museum Belvédère en Gasunie. Haar atelier bevindt zich in de Biotoop in Haren.

    /p>

    ”Want hoe plichtsgetrouw we ook alles om ons heen registreren, de gemene deler van alles wat we zien is altijd, overduidelijk en schaamteloos, het onverbiddelijke ‘ik’.” – Joan Didion

  • eric setz

    eric setz

    Mythen

    Mythen

    8 maart tot en met 3 april 2025

    Opening: 8 maart, 17:00 uur, met een tweegesprek tussen kunsthistoricus Peter de Ruiter en eric setz

    Extra activiteiten:

    • eric setz in de galerie: 16 en 30 maart
    • eric setz vertelt over zijn werk: 19 maart, 20:00 uur

    0 uur

    De serie Mythen van eric setz is een achttal jaar geleden ontstaan uit nieuwsgierigheid naar hoe hij mythische personages invoelbaar kan maken in onze huidige tijd. Zo heeft hij de Bijbelse figuur Eva afgebeeld als een jonge vrouw die, zittend op een appel, met lachgas haar vrijheid viert. En Orpheus die Eurydice met gitaarspel uit de onderwereld haalt die veel mooier is dan de door industrie ernstig vervuilde bovenwereld. 

    Voor de verbeelding van de figuren heeft hij onder meer gekeken naar internetfoto’s, stripfiguren, pin-ups en oude meesters. Afgelopen jaar heeft hij in de hele serie wijzigingen aangebracht. Met uitzondering van ‘Voor de smaak’ omdat dit schilderij aan de basis staat van de reeks als geheel. 

    Gaandeweg het onderzoek is hij gaan nadenken over universele begrippen als de ‘duurzaamheid’ van IKEA, het begrip ‘volk’ in van het automerk Volkswagen en de eeuwigdurende glimlach van Mona Lisa. Die verbeeldt hij in kleinere werken in verschillende technieken. 

    Een zekere mate van spot en platvloersheid is hem overigens niet helemaal vreemd.

    /p>

  • Peter Propstra

    Peter Propstra

    Tekeningen

    Tekeningen

    8 februari t/m 6 maart 2025

    Opening: 8 februari 17:00 uur door de kunstenaar

    Extra activiteiten:

    • Peter aanwezig in de expositie: 16, 19, 23 en 26 februari, van 13:00 – 17:00 uur

    ur

    Peter H. Propstra houdt zich voornamelijk met mensen bezig. Hij tekent ze niet als realistisch evenbeeld en dus niet als portret, maar als drager van een verhaal, zelfs als het maar om één kop gaat. Hij voegt daar de inspiratie van tekst bij. Regelmatig komt er een tekst of citaat bij zijn tekeningen, waardoor ze ook een literair niveau krijgen. Daarbij geldt wel dat de tekening een afgeleide moet zijn van de tekst, geen illustratie ervan. 

    Zijn werk komt voort uit nieuwsgierigheid naar wat een tekst of een mens, bekend of onbekend, bij hem oproept. Hij nodigt de kijker uit naar eigen believen met zijn werken in de weer te gaan en eventuele vragen die ze oproepen zelf te beantwoorden. Het materiaalgebruik is relatief willekeurig. Soms gebruikt Peter alleen oliekrijt, soms een gemengde techniek of bijvoorbeeld collage. 

    Peter woont en werkt in Groningen. In 1970 startte hij aan Kunstacademie Minerva. Later rondde hij ook een studie Duits af. Hij was eerder werkzaam als onder andere vertaler, theatermaker, beeldend kunstenaar en docent.

    p>

  • Henk Puts

    Henk Puts

    De geologie van de cirkel

    Henk Puts

    11 januari t/m 6 februari

    Opening: zaterdag 11 januari om 17:00 uur met een cirkelperformance

    Extra activiteiten:

    • Henk Puts vertelt over zijn werk: 23 januari om 20:00 uur
    • Henk Puts is in de galerie:  17, 24 en 31 januari van 13:00 – 17:00 uur

    Als kind tekende Henk Puts abstracte patronen en fictieve atlassen. Hij ageerde tegen kinderen die een gezicht in een zon tekenden. Op de kunstacademie leerde hij afbeelden, maar na zijn studie rekende hij daarmee af.  Zijn installatie en bijbehorende catalogus 1000 Gemalen Tekeningen bestaat uit duizend potten met in elk de resten van één tekening:  gedroogde pulpkorrels. Na het malen besloot hij die potten te tekenen, eerst uit de vrije hand, later met passer en liniaal. De inhoud van elke pot veranderde van een vernietigde tekening in een zon, onze levensbron. Zijn constructies werden steeds complexer, totdat hij uiteindelijk inzoomde op de zon en zich concentreerde op de cirkel: een wijdverbreid symbool met allerlei betekenissen in diverse culturen. 

    Dagelijks cirkelde hij met potlood over papier, vaak totdat het vel scheurde. De laatste jaren komt hij los van de geometrie.  Met mengsels sterk verdunde acryl giet hij cirkels. Recent raakt hij steeds meer in de ban van de zelfschilderende mogelijkheden van gepigmenteerd water op papier. Door de opzwellende papiervezels ontstaan bergen en dalen. Het pigmentwater stroomt omlaag en vormt meren. Langzaam verdampend laten die patronen achter die gelijkenissen vertonen met die van de aardkorst. 

    En de cirkels? Die breekt hij nu open, waardoor ze meer op eilanden gingen lijken, zoals hij ze tekende in zijn jeugd. Voor die werken gebruikt hij graag de term “geomorfologie”. Henk Puts (Maastricht 1950) groeide op in Den Haag. In 1974 vertrok hij naar Groningen voor studies kunst en kunstgeschiedenis. In 1988 studeerde hij af op de Russische constructivist El Lissitzky. Zijn atelier is in de Groninger binnenstad. Henk Puts exposeerde vooral in Nederland, Duitsland, Griekenland en Israël. Hij publiceert over kunst in catalogi, kunsttijdschriften en wijkkranten en schrijft verhalen. Hij was jarenlang actief als curator van de Kunstruimte Noorderstation en van de Portiersloge en als bestuurslid betrokken bij de Huurdersvereniging Kunstenaars. Momenteel is hij bestuurslid van kunstorganisatie Art Indeed.

    p>

  • Lisa Jasperina Bommerson

    Lisa Jasperina Bommerson

    Show me how to live

    Lisa Jasperina Bommerson

    7 december tot en met 9 januari

    Opening: 7 december, 17:00 uur

    Extra activiteiten

    • Kijken met Jaap: 12 december, 20:00 uur
    • Lisa aanwezig in de galerie: 13, 14, 27 en 28 december van 13-17
    • Finissage: 3 januari, 16:00 uur

    In haar eerste solotentoonstelling Show me how to live staat Lisa Jasperina Bommerson (1993) stil bij ogenschijnlijk normale momenten, zoals zonlicht dat servies doet schitteren of een onverwachts aanstekelijke lachbui. Hoe simpel en normaal zijn die momenten eigenlijk? Bestaat er een handboek voor het navigeren van schoonheid en emoties? Uiteindelijk kan ieder mens niet anders dan terugvallen op zichzelf en vanuit dat eigen perspectief dit ene moment in de wereld aanschouwen. 

    Sinds haar afstuderen aan Kunstacademie Minerva in Groningen in 2016, werkt Lisa veelvuldig als fotograaf in de kunstwereld. Geïnspireerd door haar werk in theaters, focust ze zich in haar autonome werk, voornamelijk  grafiettekeningen, op emoties en het mens-zijn. Ze kiest aspecten van alledaagse taferelen en vertaalt deze naar een beeld op papier. 

    Met een knipoog naar klassieke schilderkunst tekent ze haar onderwerpen op een realistische manier. Niet te perfect, want in de krassen gemaakt door het potlood schuilt de menselijkheid.

    p>

  • Greetje Mulder

    Greetje Mulder

    Tik Tak

    Tik Tak

    9 november t/m 5 december

    Opening: 9 november, 17:00 uur

    Extra activiteiten

    • Greetje Mulder in de galerie: 16, 24 en 30 november van 13:00 tot 17:00
    • Kijken met Jaap: 15 november om 20:00 uur

    20:00 uur

    Jaren geleden zag Greetje Mulder de film Boyhood. Een prachtige film over het leven van Mason die opgroeit van een 6-jarig jongetje tot een 18-jarige die het huis verlaat om fotografie te studeren. De regisseur nam de tijd. Steeds wachtte hij tot de acteurs weer ouder waren. Het jongetje van 6 is dezelfde persoon als de bijna volwassene die op eigen benen staat. Het kind schemert nog altijd door de volwassene heen. 

    Met dit thema voelt Mulder verwantschap. Ook haar werk beslaat een hele periode. Het spreekt haar aan om dingen te laten groeien en rijpen. Al tekenend zet ze herinneringen en beelden die haar ontroeren stil, als filmscènes uit haar geheugen. Direct en eerlijk toont ze in haar tekeningen haar beleving van het leven. Dat vraagt aandacht, concentratie en tijd. Dat laatste is  door confrontatie met haar eindigheid minder vanzelfsprekend. Ze beleeft tijd nu als langer en intenser.

    >

    Greetje Mulder (Lhee, 1958) studeerde in 1980 af aan de Sociale Academie en in 1992 aan Kunstacademie Minerva. Ze woont en heeft haar atelier in De Biotoop in Haren. Ze maakt tekeningen met (kleur-)potlood, grafiet, (kneed-)gum, inkt en oliekrijt. Daarnaast schrijft ze en maakt ze assemblages van gevonden, aandoenlijke dingen.