Auteur: Galerie Noord

When the River Runs Dry

Eli Dijkers

5 oktober t/m 7 november

Opening: 5 oktober, 17:00 uur

Extra activiteiten (gratis):

• Artist talk: 11 oktober, 20:00 uur
• Kijken met Jaap: 31 oktober, 20:00 uur
• Workshop straatfotografie: 3 november, 13:00 uur (aanmelden via info@galerienoord.nl VOLGEBOEKT/ WACHTLIJST)

When the River Runs Dry is een boeiende overzichtstentoonstelling van het werk van fotograaf Eli Dijkers. De expositie biedt een mooie gelegenheid om in Groningen kennis te maken met de indringende fotografie en multimediale presentaties van een getalenteerde fotograaf.

Dijkers, geboren in Assen in 1978 en opgegroeid in Groningen, verkent in zijn werk de delicate balans tussen realiteit en artistieke expressie. Zijn composities nodigen uit tot contemplatie en onthullen de schoonheid in het alledaagse. Elk beeld is zorgvuldig gecomponeerd om de kijker te intrigeren en te raken.

Dijkers’ werk krijgt internationale erkenning en was eerder te zien op diverse locaties, waaronder de Kunsthal Rotterdam, een duo-expositie in Shanghai in samenwerking met het Nederlands consulaat en als het officiële culturele evenement van de G20-top in Matera (Italië), samen met het werk van Henri Cartier-Bresson. When The River Runs Dry is zijn eerste solotentoonstelling in Groningen.

De tentoonstelling neemt bezoekers mee op een reis door Dijkers’ visuele verhalen en toont de kracht van fotografie als expressiemiddel. We tonen een selectie uit meerdere series. Een terugkerend thema daarbij is verandering.

/p>

Leopard Eyes Shine Red

Michal Kruger

7 september t/m 3 oktober

Opening: 7 september om 17.00 uur Kijken met Jaap: 26 september 20:00 uur

Als heimwee leidt tot verlies van nuance, vult verlangen de leegte die achterblijft.

Michal Kruger verkent in zijn werken het kruispunt van heimwee en schaamte. Hij creëert ruimtes waarin hij clichés onder ogen ziet en omarmt. Hij prikkelt onze verwachtingen en ontkracht de conclusies ervan. Als herinneringen constructies zijn, dan leidt het herinneren ervan tot het bouwen van een complete wereld. In deze wereld wordt de wildernis bedwongen en het agrarische geïndustrialiseerd.

In zijn werk onderzoekt Kruger de vorming van zijn herinneringen. Elementen als boerderijen, safari’s en voorstedelijke inrichtingen keren met regelmaat terug. Met behulp van verschillende technieken, zoals houtsnijwerk en schilderijen, verbeeldt hij een culturele witte Afrikaner heimwee naar een plaats en tijd die nooit hebben bestaan. Gebruikte materialen reduceert hij tot botte gebaren die de wereld weergeven als een ruwe tekening.

Kruger gebruikt zijn positie in Nederland als een verkenning van hoe het landschap hier intrinsiek verbonden is met dat in Zuid-Afrika. In deze context beseft hij dat hij altijd toerist is, zowel in eigen land als daarbuiten.

Michal Kruger is geboren in Zuid-Afrika en woont in Groningen. Hij behaalde in 2016 zijn bachelor aan de Rhodes University in Zuid-Afrika en in 2020 zijn master aan het Frank Mohr Institute in Groningen. In 2022 kreeg hij een bijdrage Kunstenaar Start van het Mondriaanfonds. Hij exposeerde in binnen- en buitenland, waaronder in het Drents Museum.

/p>

Composition of being

Alexander Blu Judith Knol Veldman

3 t/m 29 augustus

Opening: 3 augustus om 17:00 uur door Alexander Blu en Judith Knol Kijken met Jaap: 23 augustus om 20:00 uur

Aanwas! In Composition of Being tonen we het werk van drie recent van Kunstacademie Minerva afgestudeerde kunstenaars.

Alexander Blu

Schilder Alexander Blu snijdt thema’s als ‘geweld’ en ‘lelijkheid’ aan. In zijn schilderijen maakt hij het gewetenloze zichtbaar en brengt hij licht en kleur in wat anders in duisternis is gehuld. Hij laat de kijker diep in de spiegel kijken van de postindustriële samenleving: een troosteloze spirituele woestenij. 

De mogelijkheden van verf ervaart hij als grenzeloos. Beïnvloed door zijn herinneringen en door de media uit zijn kindertijd, zoals  film, fotografie en literatuur, visualiseert hij stilstaand beeld dat een glimp van een verhaal laat zien dat de kijker in een suggestieve verbinding brengt met het ‘lelijke’, hoe banaal dat ook mag zijn. 

Het spreekwoord “Het bloed kruipt waar het niet gaan kan” is verwant aan zijn werk, dat een indringende versie van de aard van het zijn toont. 

Alexander studeerde recent cum laude af aan Kunstacademie Minerva. Zijn werk is inmiddels in verschillende exposities getoond, zowel nationaal als internationaal en hij is zeer actief in de Groningse gemeenschap. Alexander organiseert evenementen en toont hij zijn werk in nieuwe en verfrissende contexten. Ook werkt hij als curator en vertegenwoordigt hij andere kunstenaars.

Judith Knol 

In haar waterverfschilderijen observeert en transformeert Judith Knol figuratieve, alledaagse beelden. De serie ‘Na verloop van tijd’ is een onderzoek naar nieuwe stappen in haar werk, waarin ze een grotere nadruk legt op abstractie en losheid dan voorheen. 

De tegenstelling tussen verandering en stilstand speelt op verschillende manieren een rol binnen het werk. De werken zijn gebaseerd op foto’s. Een foto legt de wereld stil. Judith observeert de wereld om zich heen, legt die vast, en probeert die nieuw leven in te blazen tijdens het schilderen. De fotografische invloed is ook terug te zien in de afmeting van de werken. 

Haar fascinatie voor het constant veranderende aanzicht van de lucht leidde tot de ontwikkeling van luchtlandschappen. Ze gebruikt waterverf omdat het eveneens veranderlijke, onvoorspelbare eigenschappen heeft: hoe loopt de verf uit, hoe droogt het op, wat is de wisselwerking tussen de verschillende kleuren en lagen verf? Het zoeken naar nieuwe mogelijkheden met het materiaal is van groot visueel belang voor haar schilderijen.

Judith rondde in 2023 haar bachelor Autonome Beeldende Kunst aan Kunstacademie Minerva af. Sindsdien exposeerde ze onder andere in de tentoonstelling ‘Best of graduates’ in Galerie Ron Mandos. Haar nieuwe serie ‘Na verloop van tijd’ neemt de kijker mee in een ideële wereld waarin herschepping na observatie centraal staat.

Veldman

Veldman verkent het thema monomanie: het vasthouden aan een idée fixe, in een poging de illusie in stand te houden dat het leven zinvol is. Vanuit dit motief komen andere thema’s naar voren zoals tijd, verlies, afwezigheid, vergankelijkheid, dualiteit en vervreemding. In hun werk streeft Veldman naar een balans tussen tegenstellingen, zoals leven en dood, eeuwig en vergankelijk, met en zonder tijd, aanwezig en afwezig, natuurlijk en kunstmatig. Veldman probeert verschillende manieren te creëren waarop de kijker het werk kan waarnemen: op basis van intuïtie, op basis van materialiteit, op basis van symboliek en op basis van kennis.

>

The Collager II

Albert Westerhoff Dianne Bakker Harm van Ee Inez van Vuren Jack Felice Johanna von Oldershausen Marcel Prins Peter Boersma

8 juni t/m 4 juli 2024

The Collager II toont het werk van acht collagekunstenaars uit binnen- en buitenland. De expositie is samengesteld door Peter Boersma. Hij koos opnieuw kunstenaars die elk een eigen techniek hanteren en nieuwe verhalen maken door het samenstellen van bestaande beelden. Iedere collage is handwerk. Net als vorig jaar maakt hij een prachtig vormgegeven tijdschrift bij de expositie, in een oplage van 75. 

Activiteiten Opening: zaterdag 8 juni, 17:00 uur Kijken met Jaap: donderdag 13 juni, 20:00 uur Workshop collage maken: zondag 23 juni, 15:00 – 17:00 uur, onder begeleiding van Albert Westerhoff en Peter Boersma

Albert Westerhoff schepte nieuw papier met pagina’s uit ‘Eeuwige Schoonheid’, het sleutelwerk van Ernst Gombrich. Het resultaat is een alternatieve narratieve chronologie van de kunstgeschiedenis.

Dianne Bakker maakt op volstrekt vanzelfsprekende manier gebruik van vrouwelijke clichés en refereert daarbij geheel onverhuld aan het voyeurisme van het publiek. Macht is een terugkerend thema.

Harm van Ee brengt met zijn Instants Collé een ode aan Hendrik Werkman, die als eerste typografie als autonome kunstvorm gebruikte. Jazz en toevalligheden beïnvloeden zijn werk.

Inez van Vuren vertaalt een sfeer, gevoel of gedachte naar beeld. Het verhaal dat haar werk vertelt ziet ze vaak pas als het af is. Dat iedere kijker weer een heel ander verhaal ziet, vindt ze magisch. 

Jack Felice uit Tallahassee gebruikt methoden als wissen en blokkeren om identiteit en focus te onderzoeken. Hij speelt graag met beelden en laat zijn publiek hun eigen verhalen ontdekken. 

Johanna von Oldershausen uit Berlijn probeert de wereld en onze plaats daarin te begrijpen. Deze interesse is  verwant aan haar fascinatie voor surrealisme en het verlangen om achter de schermen te kijken. 

Marcel Prins is een stijlloos kunstenaar met een particulier idiolect. Met zijn assemblages CheckMates speelt hij een verfijnd spel dat geen winnaars of verliezers kent.

Peter Boersma toont voor het eerst een selectie uit zijn serie koedraken, een fabeldier dat op een nacht in zijn droom verscheen. Welk ander dier dan de koe zou deze metamorfose zo glansrijk kunnen doorstaan? 

an>

Dianne Bakker

Marcel Prins

Johanna Oldershausen

Inez van Vuren

Albert Westerhoff

Harm van Ee

Jack Felice

Peter Boersma

Willemijn Rog

Escapism

11 mei t/m 6 juni 2024

Opening: zaterdag 11 mei, 17:00 uur, met live muziek van harpist Sorcha McCague

Extra activiteiten:

• Kijken met Jaap: dinsdag 21 mei. 20:00 uur
• Artist talk: zaterdag 25 mei, 16:00 uur

Willemijn Rog gebruikt verschillende materialen en technieken om tekeningen, schilderijen en zelfgemaakte poppen voor experimentele korte films te maken. Het maken van kunst betekent voor haar ultieme vrijheid. Kunst ziet ze als een taal. Daarom beschouwt ze zichzelf als een verhalenverteller.

Op jonge leeftijd begon ze als striptekenaar en leerde ze denken in dialogen, personages, verschillende werelden en het perspectief van de maker. Sindsdien verwerkt ze deze ervaringen in haar werk. Er is niet maar één manier om een verhaal te vertellen: het gaat erom hoe je het wilt vertalen. Zo ontstaat er ruimte voor creatie.

Dromen, illusies en verbeelding zijn thema’s in haar werk, net als de grimmige, meedogenloze wereld waarin we vandaag de dag leven. De onderwerpen variëren van haar persoonlijke leven tot sociale thema’s als feminisme, racisme en discriminatie. 

Ze probeert de grenzen van abstractie op te zoeken, waarbij het alledaagse vervreemd raakt van de kijker. Haar werken kunnen een macabere, vervormde werkelijkheid weergeven, maar net zo goed kunnen ze het resultaat zijn van visuele journalistiek, waarbij ze live tekenend observaties vastlegt.

Willemijn studeerde in 2018 af als Docent Beeldende Kunst & Vormgeving aan Kunstacademie Minerva in Groningen. Ze kreeg een nominatie voor de Klaas Dijkstra Academieprijs. Ze heeft meerdere malen deelgenomen aan kunstprojecten in ouderenzorg, vluchtelingenopvang, onderwijs en theater. Tijdens haar artist-in-residence in het asielzoekerscentrum van Drachten werkte ze aan haar eerste boek ‘Verre Oorden, Lange Vluchten’ in samenwerking met Stichting De Vrolijkheid.

Zienderogen Ich und Du

Hindrik de Vries

13 april t/m 9 mei 2024

Opening: 13 april, 17:00 uur, door Geert Hoetink, docent beeldende vakken dr. Aletta Jacobs College in Hoogezand

/span>

Extra activiteit: op 20 en 21 april vindt in Groningen het Art For You Festival plaats. In het kader van dit festival is Hindrik de Vries op 20 april de hele middag in de galerie om over zijn werk te vertellen. Ga voor meer informatie en het volledige programma naar 

www.artforyoufestival.nl

.

Zienderogen, zien der ogen, wat ogen zien. Maar ook: goed waarneembaar, dusdanig snel dat het proces zichtbaar is. Jan Wolkers schrijft in Gifsla (1983): “Zienderogen verdween de grijze kleurloosheid van de vroege ochtend en hij meende al een rozige glans van de eerste zonnestralen waar te nemen.”  

Deze geleidelijkheid herkende Hindrik de Vries terugblikkend op zijn oudere werk. Het viel hem ineens op dat er heel vaak twee cirkels, ogen of ballen in zijn werk te zien zijn. Kennelijk was dit al die tijd onbewust een thema. 

In Zienderogen zien we de ontwikkeling die Hindrik de Vries door de jaren heen maakte. 

Het thema van de twee ronde vormen neemt hij in zijn recente werk als primair uitgangspunt. Ich und Du, naar de titel van het boek van Martin Buber (1923), geeft aan dat we kijken, zien, maar dat we tegelijkertijd ook bekeken, gezien worden. De ogen impliceren een wederkerigheid. 

Verder herkennen we de inzichten van De Vries uit zijn zoektocht naar de iconografie van het landschap. Daar waar vlakke horizontale lijnen ‘direct’ een landschap of vergezicht doen vermoeden, roepen verticale strepen of lijnen nog niet direct op tot een bomen- of bosgevoel.

Eerder werk bestond uit meer dan mensgrote paneelschilderijen. Daarvan tonen we enkele kleinere studies. In het verlengde van dit werk maakte de Vries aan de wand  hangende ruimtelijke sculpturen. Deze hebben hetzelfde principe van symmetrie en spiegeling – als Narcissus in het water van de vijver.

De Vries studeerde af aan de HTS Bouwkunde (1974) en aan Kunstacademie Minerva (1979).

n>

WAS getekend!

Gonne Corstens

16 maart t/m 11 april 2024

Opening: 16 maart, 17:00 uur

Het thema dat Gonne Corstens inspireerde voor deze expositie is Eenheid in veelheid. Op poëtische wijze verbindt ze haar aandacht voor de natuur aan die voor de mens. Het resultaat zijn beelden die ze daarvoor nog niet kende, maar waarvan ze ervaart dat ze kloppen. Ze laat zich in haar proces leiden door het kind in haar. Ze speelt graag met diverse materialen en technieken, die ze kiest op gevoel.

Haar vorige solo-expositie bij Galerie Noord heette ZACHT. Ditmaal is deze sfeer aanwezig als ondertoon, maar wordt de boventoon gevoerd door krachtige kleuren en kent haar werk meer materie, zoals zand en bijenwas op rijstpapier. 

De titel van een van haar werken op rijstpapier, en weer is alles nieuw voor mij, is symbolisch.  Elk moment is nieuw, een kans om tussen toekomst en verleden te laveren. Poëzie speelt daarin bij Gonne altijd een rol.

Activiteiten

• Arman Ameri Mahani speelt op sarinda een compositie van Kaya Wolff: zaterdag 16 maart, 17:00 uur
• Meet & greet met Gonne Corstens: donderdag 28 maart, maandag 1 (2e paasdag), woensdag 3 en donderdag 11 april, 13:00 – 17:00 uur
• Poëzie & muziek met Liesbeth Cavé en  Gooyke van der Schoot: woensdag 3 april, 14.30 tot 16.00 uur

i>

Vogel valt tussen hen

Flip Drukker Jan Hoving (postuum)

17 februari t/m 14 mrt 2024

Opening: 17 februari, 17:00 uur door schilder en tekenaar Sam Drukker Kijken met Jaap: 12 maart, 20:00 uur 

Een spannende/ interessante/ uitdagende/ moeilijke* combinatie: het werk van de in 2020 op 82-jarige leeftijd overleden kunstenaar Jan Hoving en de twee kunstacademie-generaties jongere Flip Drukker. Van de eerste tonen we een fijne selectie uit een stapel van honderden tekeningen op papier van 70 x 100 cm**, van de ander objecten, geassembleerd met ‘afval’- oude, versleten materialen en voorwerpen. Zie hier de ontmoeting van twee vrije geesten die hun fantasie en creativiteit de vrije loop laten, zonder de inhoud te verwaarlozen. 

Vol expressie en met humor ontstaan de werken, ondanks een vooropgezet plan, in een proces waarin vele afslagen worden genomen. Het volgen van de gedachtesprongen van beide makers is niet per se gemakkelijk, zoals dat soms ook bij bepaalde vormen van poëzie het geval is, waarbij het toch de moeite waard is ervan te houden. Het resultaat verrast. 

* Doorhalen wat u niet van toepassing vindt. ** Er is een verkooptafel met tekeningen.

i>

Flip Drukker

De objecten en assemblages van Flip Drukker (Goes 1949) bestaan doorgaans uit materialen en voorwerpen die al een leven achter de rug hebben. Die nemen hun geschiedenis mee in een spel van formele en/of inhoudelijke associaties naar een nieuwe werkelijkheid, gedichten in vorm, die hij ‘poëmages’ noemt. De werken, vol dubbele bodems, zijn een intiem pleidooi voor de verbeeldingskracht en het waaien van de geest. 

Flip Drukker is vooral geïnteresseerd in de werking van de associatieve geest van de beschouwer. Daarnaast zet hij zich af tegen de in onze tijd doorgedraaide marketing en het glossy en expliciete karakter van design voor de massa, waarin kunst tot lifestyle vol kitsch en clichés verworden is.

p>

Jan Hoving

Begin jaren ’80, na een conceptuele manier van werken, besluit Jan Hoving, geïnspireerd door jonge neo-expressionistische kunstenaars, zoals ‘de Jonge Italianen’ en de ‘Nieuwe Wilden’, vrijer en spontaner te werken. Daarbij maakt hij gebruik van zogenaamde ‘oilsticks’, olieverf in de vorm van dikke krijten. Niet gehinderd door penseel of paletmes, werkt hij in figuratief-expressionistische stijl direct met zijn handen.

Met ongebreidelde fantasie ontwikkelt hij een soort automatisme. Kunst is om mee te spelen, is zijn motto. Schildersezel, krijt en papier zijn onlosmakelijk verbonden met het lichaam van de kunstenaar. Kunst en mens lopen door elkaar.

p>