Categorie: archief 2022

  • Het is grijs en valt uit de hemel

    Het is grijs en valt uit de hemel

    Het is grijs en het valt uit de hemel

    Nina van den Broek Peter Dijk Susanne Luurs Dieneke Piksen Fynn van der Ziel

    5 t/m 27 februari

    Opening: 5 februari, vanaf 15:00 uur, met een openingswoord om 15:30 en om 17:00 uur.

    Vier kunstenaars en een schrijver laten zich inspireren door de ‘dérive’, een begrip uit de kunststroming het Situationisme. Situationist Guy Debord (1931-1994) beschreef de activiteit van de dérive als “het lopen in de stad zonder specifieke bestemming, om zich zo opnieuw over te kunnen geven aan de prikkels van de omgeving en de daarmee gepaard gaande ontmoetingen. Omzwervingen die een ander gezicht van de stad openbaren, chaotisch en onvoorspelbaar”.

    Geen bewegwijzering, geen vaste routes, geen no-go-areas. In die geest dwalen de vijf naar plekken waar de geordende stad overgaat in een rafelrand, met een scherpe afstemming op het onbestemde of schijnbaar onbeduidende aan de rand van hun blikveld. 

    Activiteiten

    6 februari, 11:00 uur: Lezing ‘Ontwikkeling van de stadsrand’, door Anna Dijk (KAS Architectuur & Stedenbouw) 6 februari, 11.30 uur: Lezing ‘Mapping’, door Han Dijk (PosadMaxwam) 19 februari, 11:00 uur: Performance, door Susanne Luurs 19 februari, 11.30 uur: Artist talks door de 5 kunstenaars 20 februari, 11:00 uur: Performance, door Susanne Luurs 20 februari, 11.30 uur: Artist talks door de 5 kunstenaars

    Inschrijven voor deze activiteiten is tot nader orde verplicht. Maximaal 12 deelnemers. Schrijf je snel in! 

    /em>

    Nina van den Broek (1968) “Wij maken vaak grote reizen om dingen te zien waarop we in onze eigen woonplaats geen acht slaan.” Bij deze uitspraak van historicus Allard Pierson sluit Nina zich graag aan. Het tekenend detail, dat het verhaal maakt, is in elke straat van de eigen stad te vinden. 

    Peter Dijk (1948) Het dolen is een zoeken naar nieuwe verbanden en vrije associaties. Een tekening met een foto als ondergrond geeft bijvoorbeeld een aanvullende kijk op de locaties. Tekenelementen als vervaging, laag over laag en wit op zwarte ondergrond, refereren aan het hoofdkenmerk van dérive, de ontregeling.

    Susanne Luurs (1994) Zwaartekracht verbindt ons aan de aarde. Bij elke stap maken we contact met de bodem, zelfs als die onder een laag asfalt zit. We kunnen opstijgen, maar altijd wint de zwaartekracht en komen we terug op aarde. Susanne benadert rafelranden van Groningen vanuit de bodem, het lichaam en de lucht. 

    Dieneke Piksen (1997) Dieneke is onstilbaar nieuwsgierig naar verhalen. Bij voorkeur aanschouwt ze mensen in stadse omgevingen. Hun belevenissen, beweegredenen, emoties en visies op het leven zijn haar inspiratiebron. Deze verhalen van de individuele mens vertaalt ze naar filminstallaties met huiselijke objecten. 

    Fynn van der Ziel (1996) Fynn combineert serieuze thema’s met zijn fascinatie voor beeldtaal. Momenteel tekent hij ontwerpen voor behang, die hij drukt met een risograaf. Hij ontwerpt een oneindige wereld die uitnodigt om doorheen te wandelen, met de ogen welteverstaan, hoewel aanraken niet verboden is.

    Fynn van der Ziel

    Dieneke Piksen

    Susanne Luurs

    Peter Dijk

  • INTER-ESSE

    INTER-ESSE

    INTER-ESSE

    Allie van Altena 8 januari t/m 3 februari 2021 Finissage: 29 januari, 15:00 – 17:00 uur

    Kan een tentoonstellingsruimte een plek zijn waar de kunstenaar, het publiek en de ‘host’ hun scheidslijnen overbruggen en het kunstwerk een nieuwe context bieden?

    In januari 2022 is Galerie Noord het atelier van Allie van Altena. Hij werkt er op een nieuwe papieren vloer. Zonder plan. Door de vloer samen met bezoekers te bewandelen en te betekenen ontstaat een creatief proces. Het vuur van dit maakproces is de vreugde van het samen ontwikkelen van vormen, gedachten en concepten. Van het stellen van vragen. De ontmoeting is essentieel om het proces aan te jagen. 

    INTER-ESSE betekent “er tussen zijn”. Juist dat zoekt Van Altena in deze werkperiode.

  • Met andere ogen

    Met andere ogen

    Met andere ogen

    Over de speelse ernst van kunstkijken

    Kees Faber Robin Stemerding Jaap van der Veen Ferry Wilting

    1 december 2021 t/m 6 januari 2022

    Finissage: zondag 2 januari, 16:00 uur

    Zondag 12 december, zondag 19 december en zondag 2 januari geven de exposanten om 10.30 uur een presentatie in combinatie met het waarnemen van de kunst. De presentatie heeft drie thema’s: Hoe kijken dieren? Wat zien onze hersenen? en De kunst van het anders kijken. Je kunt je hier inschrijven. De presentaties zijn gratis toegankelijk. Het maximum aantal deelnemers is acht.

    .

    In Met andere ogen bundelen vier kunstenaars, kunstliefhebbers en begeleiders van het waarnemen van kunst hun krachten. Ze tonen schilderijen, foto’s, grafisch werk, video en one minute art en nodigen bezoekers uit om op verschillende manieren waar te nemen.

    Kunst is per se dubbelzinnig. Het is nooit wat het is, je ziet niet wat je ziet. Er is meer dan ‘ik vind het mooi’ of ‘ik snap het niet’. Een kunstwerk heeft de kijker nodig om tot leven te komen. Bij elk kunstwerk is een toelichting, een aanwijzing of vraag geformuleerd. 

    Lees ook de begeleidende tekst die Emmie Muller bij deze expositie schreef.

    p>

    Kees Faber 

    ‘Als fotograaf maak ik beelden die niet in één opslag te duiden zijn. Ze vragen aandacht en tijd om tot leven te komen in contact met de kijker. Ik fotografeer om te vertragen, maak beelden van gewone dingen en gebeurtenissen om verborgen schoonheid te laten zien. Elke foto is een uitnodiging om stil te staan en goed te kijken’.

    >

    Robin Stemerding

    ‘Mij fascineert het spanningsveld van taal en beeld. Beelden en gesproken of geschreven taal werken verschillend. Ik onderzoek de grensvlakken, waar ze elkaar kunnen verrijken. Wat kan beeldtaal ons bieden wat ons in de gebruikelijke taal ontglipt? Mijn beeldend werken helpt om situaties woordloos te bevragen’.

    >

    Jaap van der Veen

    ‘Als gedragsbioloog en kunstliefhebber kijk ik op een eigen manier. Als professioneel  begeleider in onderwijs en sociaal domein benut ik beeldende kunst om processen op gang te brengen. Ik heb theaterprojecten georganiseerd en begeleid. Momenteel geef ik mijn inzichten vorm in presentaties waarin ik natuur en kunst met elkaar verbind’.

    >

    Ferry Wilting

    ‘Het lijkt een paradox: stilstaan om verder te komen. Toch is het voor ieder mens waardevol om geregeld te vertragen en te verstillen. Om afstand te kunnen nemen van de waan van alledag. En met bewuste aandacht te kijken naar hoe het is, waar je staat, vandaan komt en eventueel heen wil’. 

    >

    “We zijn er van overtuigd dat bij kunst, maar eigenlijk bij alles wat je doet, het waarnemen van cruciale betekenis is. Je bent wat je ziet en het lijkt wel of onze waarneming van de wereld aan het ‘verdorren’ is (naar Wieteke van Zeil). Deze tijd vraagt nieuwe oplossingen die we alleen kunnen zien als we anders kijken. De tijd nemen, even stilvallen, jezelf een vraag stellen, glimlachen om je snelle oordelen, het even niet weten is mooi en belangrijk in een wereld die doordraait. ‘Anders kijken is een loflied op de moed van de twijfel en op de nederigheid van het niet-weten’ (Beau Lotto)”.