Categorie: archief 2020

  • Allie van Altena

    Allie van Altena

    VLOER

    Allie van Altena 24 oktober tot en met 19 november meet-and-greet op zaterdag 31 oktober, 7 en 14 november: schrijf je hier in

    Carola de Poel, Minke Koopman en Faisel Saro maakten een video met Allie over zijn werk en expositie. Bekijk die onderaan deze pagina of hier op ons YouTube-kanaal.

    In de jaren tachtig ontwikkelde Allie van Altena de werkmethode “composterend tekenen”. Hij bedekte de hele vloer van zijn gekraakte atelier in een leegstaand oud politiebureau met wit papier. Door er overheen te lopen en erop te tekenen en te schrijven ontstond een besmet en bewerkt oppervlak, als een doorleefde huid. Dit leverde hem materiaal om mee verder te werken.

    In zijn huidige atelier ligt het materiaal nog altijd op de vloer. De serie tekeningen die Allie toont bij Galerie Noord is op die vloer ontstaan tijdens de coronacrisis. 

    Ter gelegenheid van deze tentoonstelling verschijnt het vouwblad VLOER. VLOER is een in eigen beheer uitgebrachte publicatie. Het is een ode aan de vloer als inspiratiebron.

    Met dank aan het Mondriaan Fonds. 

    i>

    In onderstaande video vertelt Allie over zijn werk en methode. De film werd gemaakt tijdens de expositie in Galerie Noord. Gefilmd door Carola de Poel. Montage door Minke Koopman. Interview door Faisel Saro en Minke Koopman.

    JTNDaWZyYW1lJTIwd2lkdGglM0QlMjI1NjAlMjIlMjBoZWlnaHQlM0QlMjIzMTUlMjIlMjBzcmMlM0QlMjJodHRwcyUzQSUyRiUyRnd3dy55b3V0dWJlLmNvbSUyRmVtYmVkJTJGWnhnTTNNajZiazQlMjIlMjBmcmFtZWJvcmRlciUzRCUyMjAlMjIlMjBhbGxvdyUzRCUyMmFjY2VsZXJvbWV0ZXIlM0IlMjBhdXRvcGxheSUzQiUyMGNsaXBib2FyZC13cml0ZSUzQiUyMGVuY3J5cHRlZC1tZWRpYSUzQiUyMGd5cm9zY29wZSUzQiUyMHBpY3R1cmUtaW4tcGljdHVyZSUyMiUyMGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbiUzRSUzQyUyRmlmcmFtZSUzRQ==[/vc_raw_html]
  • Michiel Knaven

    Michiel Knaven

    (RE)CONSTRUCTIE

    Michiel Knaven 26 sept t/m 22 okt 2020 Opening: zaterdag 26 september, 17.00 uur

    Michiel Knaven speelt een spel van constructie en reconstructie. Elke foto, elke collage, elke representatie van de werkelijkheid is een constructie en vaak ook een reconstructie. 

    Fotografie ervaart Michiel als een krachtig middel om de ervaring van het zien te reconstrueren. Hij construeert zijn beelden door het standpunt miniem te verschuiven, te zoeken naar een uitgebalanceerde compositie en door te abstraheren. Zo vormt zich een fundament waarin het afgebeelde tot de kern kan komen. De ervaring van het kijken, het moment van het zien wordt gereconstrueerd. Het uiteindelijke beeld valt samen met die oorspronkelijke ervaring. 

    Ook in zijn collages speelt constructie een centrale rol. Met behulp van de schaar in het materiaal maakt Michiel die constructie. Hij rangschikt de werkelijkheid opnieuw, waardoor nieuwe, soms surrealistische beelden ontstaan. Vaak wordt pas in een tweede blik helder dat het geen foto’s zijn maar collages. 

    Een omvangrijk en doorlopend project vormen zijn collages onder de titel Césures. Césure staat voor een verandering, een keerpunt en een aansnijding. In dit beeldonderzoek ontrafelt Michiel de kern van het beeld door delen af te dekken met zwart karton.

    >

  • Emmie Muller

    Emmie Muller

    Van figuratie naar abstractie

    Emmie Muller

    29 augustus tot en met 24 september

    Tekeningen en wanddoeken die een overzicht geven van 25 jaar kunstenaarschap.

    /p>

    Emmie Muller studeerde in 1994 cum laude af als autonoom tekenaar aan Academie Minerva te Groningen. Tot 2000 maakte zij grote en kleine figuratieve potloodtekeningen waarin de leegte van het papier wordt gecombineerd met de grijstinten van het grafiet, soms aangevuld met kleuraccenten. In haar lijnvoering worden mens en natuur gestileerd weergegeven. Het thema is de individu in relatie tot zichzelf, de ander en zijn omgeving. In lege kamers wordt de mens in zijn geïsoleerde binnenwereld uitgebeeld. Wat zich buiten afspeelt gaat een verbinding aan met wat er in de kamer gebeurd, en andersom.

    In 2000 wordt Muller medeoprichter van het kunstenaarsinitiatief ‘Kunsthuis Syb’ te Beetsterzwaag. De kunstenaars die zij begeleidt opereren in de openbare ruimte van het Friese dorp, waar zij de bewoners betrekken bij hun kunstprojecten. Deze nieuwe benadering van kunst is van invloed op het vervolg van haar beeldende ontwikkeling.

    Na drie jaar verlaat Muller dit podium voor eigentijdse kunst en kruipt weer achter de tekentafel. Zij grijpt terug naar het werk van haar inspiratiebron Gerhard Richter en stuit daarbij op zijn serie schilderijen die hij ‘Graubilder’ heeft genoemd. Op een leeg vel papier van ongeveer hetzelfde formaat begint zij aan de driedelige serie ‘Mein Grau’ en krast op minitieuze wijze de vellen vol met een 3B potloodje.  Het eerste abstracte werk is een feit. Muller ontdekt dat met de pure materie van het grafiet meer valt te vertellen dan met een narratieve weergave van de werkelijkheid. Aanvankelijk combineert Muller de dicht getekende grafietvlakken nog met open en lichte lijnen om uiteindelijk een potloodlijn op te vatten als het smalst denkbare vlak en maakt zij tekeningen die louter uit lijnen zijn opgebouwd.

    Niet lang daarna nopen haar levensomstandigheden om het werk aan te passen. Zij besluit haar lijntekeningen na te breien. De techniek die zij voor deze hoofdzakelijk grijs gekleurde breisels inzet is simpel. Pennen 4, 120 steken en recht breien met verschillende garens die variëren van structuur en herkomst. Elke toer wordt als een lijn opgevat en al snel schroeft Muller het aantal steken op naar 170 en groeien de breisels uit tot wanddoeken van formaat. Hierin gaat alle aandacht uit naar het toepassen van kleur en de werking van kleuren ten opzichte van elkaar. Ook het grijs heeft afgedaan. 

    Emmie Muller is in al haar denken en doen eerder een schilder dan een tekenaar ware het niet dat verf voor haar te vloeibaar is, te oncontroleerbaar en in het gebruik niet direct genoeg. Groot is dan ook de voldoening als zij haar gebreide wanddoeken, vastgenaaid op echte bedoekte spieramen, kan presenteren. Zelf zegt zij daarover: “dichter bij het schilderij kan ik als tekenaar niet komen en dat geeft een meer dan goed gevoel.” 

  • Soft Mountain

    Soft Mountain

    Soft Mountain

    Frieda de Witte Kiki Kruisdijk

    1 t/m 27 augustus 2020

    Opening: 1 augustus van 15:00 – 19:00 uur, met om 17:00 uur een openingswoord door David Stroband.

    In december 2019 werden Frieda de Witte en Kiki Kruisdijk door de jury van de wintersalon, bestaande uit David Stroband (Academie Minerva), Renate Coenraad (De Kunstdames) en Richard ter Borg (Kunst­handel Richard ter Borg), beide uitgeroepen tot winnaar. De prijs was een maand lang samen exposeren in Galerie Noord. In augustus 2020 is het zover.

    Beeldend is het werk van Frieda en Kiki verschillend. Toch ervaren zij gelijkgestemdheid in hun visie en maakproces. Voor beide geldt dat hun werk een poging tot bewustwording is. Via stilte en afstand tot het dagelijkse proberen ze te tonen wat er onbewust speelt. Ze omarmen de ruimte voor niets, voor stilte en voor rust. Zo komen ze tot de essentie in het maken. Beide zijn ze op hun eigen manier in staat om dit niets op te roepen. Deze staat van zijn toont zich in hun werk, waarbij ze de kijker uitnodigen in contact te komen met de eigen intuïtie en menselijkheid. 

    >


    Frieda de Witte

    Frieda is gefascineerd door de mens in zijn zoektocht naar betekenis. De mens die het leven in al zijn facetten wil begrijpen, vastleggen en ontleden. In ontkenning van zijn naderende dood, op zoek naar houvast buiten zichzelf. Via historische beelden die ze vindt in online archieven of boekwinkels probeert ze deze zoektocht te vangen. Als inspiratie voor haar werk kiest ze vaak foto’s uit de begintijd van de fotografie, toen de verwondering voor het medium nog groots was. Het zijn beelden waarin stilte en eenzaamheid de boventoon voeren.

    >


    Kiki Kruisdijk

    Kiki toont met  ruimtelijke beelden, tekeningen en schilderijen steeds een stukje van haar universum. In haar werk is ze voortdurend op zoek naar de juiste vorm om deze grote imaginaire wereld naar buiten brengen. Eenvoud, kleur en tactiele uitstraling zijn vaak het uitgangspunt om op een intuïtieve manier de dingen die ze voor ogen heeft, maar die nog onbenoembaar zijn, vorm te geven en te verwezenlijken. Dit resulteert in speelse en onbevangen werken. Haar werk zoekt op allerlei manieren verbinding met onze zintuiglijke ervaringen.

    >

  • EXP40

    EXP40

    EXP40

    1 mei tot en met 9 juni 2020

    40 dagen 40 kunstenaars 40 kunstwerken

    Het woord quarantaine bezigen we inmiddels vaker dan ons lief is. In de 14e eeuw werd het gebruikt om de periode aan te duiden waarin schepen van ver in de haven van Venetië werden geïsoleerd ter voorkoming van de verspreiding van ziekten en oorspronkelijk verwijst het naar de 40-daagse vastenperiode.

    Ook de kunsten zijn in quarantaine. Om de kunsten te blijven voeden bieden wij een selectie van 40 kunstenaars uit ons netwerk de ruimte om hun werk online te tonen en te verkopen. EXP40 is een online verkoopexpositie die precies veertig dagen duurt. We deden een oproep binnen ons netwerk en kregen geweldig veel mooie aanmeldingen. Hieronder staat de selectie van de 40 werken. Iedere dag plaatsen we één van deze werken op op Instagram en Facebook.

    Klik hieronder op het beeld voor meer informatie over het werk en de verkoopprijs.

    Alle werken zijn te koop, dus aarzel niet een mail te sturen bij interesse: info@galerienoord.nl. De prijzen zijn exclusief eventuele verzendkosten. Die worden bij aankoop afgestemd met de kunstenaar.

    m>

  • Moshpit of Creation

    Moshpit of Creation

    Moshpit Of Creation

    4 tot en met 30 juli 2020

    In Moshpit of Creation creëren vier kunstenaars samen een totaalbeleving. Ze selecteren elkaars werken, maken samen kunst en exposeren vanuit een gezamenlijk plan. De vier maken deel uit van MOC Studios, een nieuw internationaal platform voor kunstenaars, culturele evenementen en artist-in-residencies in Groningen. De deelnemende kunstenaars zijn:

    Ruben Jager Vaida Valanciunaite Tomi Boca Hugo Braams

    Openingsdag: 4 juli, de bar is open en de kunstenaars zijn aanwezig van 15:00 – 19:00 uur.

    Tomi Boca’s werk focust op hoe de maatschappij werkt en hoe alle digitale media ons een masker opzetten. Maskers werden altijd al gebruikt in stammen om te intimideren en af te schrikken. Zijn schilderijen en sculpturen zijn ook zo bedoeld, maar bieden je tegelijkertijd de mogelijkheid erin op te gaan en telkens weer iets nieuws te ontdekken.

    De kunst van Ruben Jager refereert onmiskenbaar aan de natuur. Zijn sculpturen doen denken aan schelpen, koralen of fossielen, maar ook aan vormen van menselijke aard. Deze vormen beschouwt hij als een onuitputtelijke bron van fascinerende zelfherkenning, die onze gedeelde natuurlijke oorsprong blootlegt.

    Hugo Braams is actief als kunstschilder en werkt veelal in opdracht. Alles aan de schilderkunst fascineert hem, zoals de historie en de techniek, van de spielatten tot aan het prepareren van het doek. Ook incorporeert hij vaak digitale media en fotografie in zijn proces. Zelf zegt hij: “Ik ben een allesschilder en kan alle kanten met een schilderij op. Op de kop hangen, binnenstebuiten keren, in de fik zetten, blussen, er overheen lopen, een tunnel mee bouwen, ik kan er echt alles mee.”

    Voor Vaida Valanciunaite zijn ‘rauwe’ materialen het beginpunt van haar werk. Haar kunst draait om fysieke processen en zintuiglijke ervaring. Bijenwas, pigmenten en textiel gaan interacties met elkaar aan, waaruit vormen groeien die de grenzen tussen schilderkunst en sculptuur doen vervagen.

  • Maureen Heijdemann

    Maureen Heijdemann

    When glass meets ceramics

    Maureen Heijdemann 6 juni tot en met 2 juli 2020

    Finissage 27 juni, 17:00 uur

    Maureen Heijdemann maakt combinaties van keramiek en glas. Het aardse karakter van keramiek en de transparantie van glas leveren spannende nieuwe vormen op. Haar werk is vaak figuratief, nooit geheel realistisch. Door haar stijl van heldere strakke lijnen behouden haar objecten een zekere herkenbaarheid.

    Lees hier meer over haar werk, in een tekst over de expositie door Emmie Muller.

  • Annelies Propstra

    Annelies Propstra

    I have a deeply hidden and inarticulate desire for something beyond the daily life

    Annelies Propstra

    29 februari tot en met 26 maart

    In ‘I have a deeply hidden and inarticulate desire for something beyond the daily life’ lijkt de film van het dagelijks leven op pauze gezet. In een grafisch ogend spel met kleur en vorm op doek zijn mensen in het moment van een beweging stopgezet en afgebeeld.  Kijken, rennen, dansen, springen, zoeken. De kleurrijke snapshots ontvouwen de geheimen en verlangens en hiermee de verhalen van de mens.

    De titel van de expositie is een tekst van Virginia Woolf.

  • Faisel Saro

    Faisel Saro

    Faisel Saro

    Beeldenstorm

    1 t/m 27 februari 2020

    Artist talks: 7 en 21 februari om 19.00 uur

    /p>

    Volgens kunstenaar Faisel Saro woedt er een storm in onze hedendaagse westerse beeldcultuur. Deze nieuwe beeldenstorm verzet zich tegen de verering van iconen die bijdragen aan het ‘achterstellen’ van mensen.

    Michiel de Ruyter werd tot voor kort als een dappere Nederlandse zeeheld gezien, maar zijn heldendaden worden tegenwoordig overschaduwd door minder mooie feiten.

    In De Nieuwe Beeldenstorm verbindt Saro historische en koloniale lagen uit zijn verleden met conflicterende iconen uit het heden. Met zijn werken wil Saro een bijdrage leveren aan een natuurlijk sociaal proces dat hoe dan ook plaats moet vinden in onze multiculturele samenleving.

    Lees hier de tekst die Emmie Muller bij de expositie schreef.

    /p>

  • Geknipt en Geraspt

    Geknipt en Geraspt

    Geknipt en Geraspt

    8 tot en met 30 januari 2020 Charlotte Schrameijer en Sandra Catsburg

    Opening: zaterdag 11 januari, 17:00 uur

    p>

    Charlotte Schrameijer: “De papercuts zijn een verbeelding van mijn verwarring ten opzichte van de wereld om mij heen. Oorlogen, terrorisme, polarisatie, natuur- en milieurampen ontwrichten de samenleving wereldwijd. Om grip te krijgen op deze chaos verzamel ik beelden van verontrustende en onveilige plekken: oorlogsgebieden, overstromingen, omstreden grensgebieden, vluchtelingenkampen… Als tegenwicht, vanuit mijn behoefte aan schoonheid, verzamel ik beelden van poëtische natuur. Al deze beelden snijd ik uit en vermeng ik tot nieuwe ‘landschappen’, van een afstand bezien ‘mooi’, maar bij nader beschouwing heftig en rauw. Door het uitsnijden ontstaat een kantwerk dat een samenhangend en verfijnd geheel vormt, maar ook kwetsbaar is, nèt zo kwetsbaar als onze samenleving op deze aarde.”

    Sandra Catsburg: “Ieder beeld ontstaat uit niets. Oké, ik heb een idee over een vorm. Maar voor die vorm er is weet ik er eigenlijk niet veel over. Uit hout (multiplex), aangevuld met wat er zich nog meer in mijn werkplaats bevindt, maak ik een vorm. Hoe meer het beeld vorm krijgt, hoe meer ik er een relatie mee krijg. Ik herken er iets levends in. Het karakter van dat levende ding probeer ik preciezer te maken. Dat kan door de vorm aan te passen, kleur of structuur toe te voegen. Hoe het beeld in de ruimte staat of hangt speelt ook een rol. Het beeld is af, als het op zichzelf is komen te staan en ik er niets meer aan toe kan voegen.”

    Vergeet niet de tekst van Emmie Muller te lezen, die ze schreef naar aanleiding van deze expositie in Galerie Noord.